Wat heb ik gedaan?! Het was de eerste reactie die ik gisteren had toen ik in de spiegel keek. Huilen, want ik had een fout gemaakt. Even adem halen, haren wassen, krultang erin, make-up op en kijk nog eens even goed. Ik ben er blij mee.

Mijn haar was dood. De laatste keer dat ik naar de kapper was om mijn haren te knippen was inmiddels twee jaar geleden en in die twee jaar tijd zijn mijn haren meerdere keren geverfd, heeft mijn moeder mijn haar één keer recht geknipt en heb ik meerdere keren de warme krultang erin gehad zonder enige haarbescherming. Erg gek dat een groot deel van mijn haren telkens afbrak en enorm dood was is het dus niet.

Afgelopen zaterdag was ik het zat. Iedereen zei altijd wel tegen mij dat korter haar mij ook wel leuk zou kunnen staan. En ik was er ook niet op tegen en zat er vaak over te twijfelen, alleen ik wilde het niet want ik heb zo lang moeten wachten totdat mijn haar op een beetje leuke lengte was. Maar nu, nu zag ik dat mijn haar maar alsmaar afbrak tijdens het borstelen. Nogal beschamend als anderen het toevallig zien. 

Inmiddels heb ik weer een lok, niet iets wat ik echt graag wilde, maatgoed het groeit wel weer aan. Mijn haar valt nu net over mijn schouders heen en ik denk dat ik wel minstens 10cm kwijt ben aan lengte. Eerlijk is eerlijk, ik wilde het zelf en moet er nog even aan wennen, maar ik ben er echt wel tevreden mee.