Van professie naar hobby is geen schande!

Eén van de meest voorkomende uitspraken die ik heb gehoord als kind, waren uitspraken over hoe ze vroeger zeer actief waren op hoog niveau, maar zodra het "echte" leven was begonnen, dat die professies in de achtergrond zijn geraakt. Denk aan sporten op niveau of een creatieve hobby waar ze als amateur wat centen mee konden verdienen. Maar naarmate je ouder wordt moet je dan toch aan de slag met een fulltime baan om de huur te kunnen betalen. 

Plots bevind jij je een fulltime werkschema, hebt amper tijd over voor datgene wat je echt leuk vond en ga je veel specifieker met je vrije tijd om. Dat betekent dat áls je al een keer weer iets voor iemand gaat doen, dat daar ook iets tegenover moet staan. Tenminste dat is waar ik afgelopen twee jaar in verzeild ben geraakt, maar inmiddels is mijn mindset helemaal veranderd! Loop jij nou ook vast en weet je even niet meer hoe je alles kan combineren met elkaar? Dan hoop ik dat je naar het lezen van deze blog weer nieuwe motivatie hebt gevonden en ook die knop weet om te zetten.

Mijn referentiekader

Om duidelijk te maken waar mijn problemen vandaan kwamen en hoe ik dit heb weten op te lossen, is het goed om te weten waar ik mij mee bezig houdt en waardoor dit is ontstaan. Voor wie dit leest maar geen idee heeft wie ik ben, mijn naam is Tessa en ik ben videomaker, fotograaf en afgestudeerd in media en marketing. De afgelopen jaren heb ik mijn eigen freelance bedrijfje KlokMedia en heb daarvoor met name vóór de lockdowns aardig wat mooie projecten en opdrachten mee kunnen doen. Mijn portfolio heb ik enorm kunnen groeien op het gebied van influencer-fotografie en aftermovies en ik kon er een extra zakcentje mee verdienen. Dit deed ik naast mijn parttime baan bij een cameraretailer en een mbo-opleidingn. Eenmaal klaar met de opleiding wist ik dat ik niet fulltime freelancer wilde worden, dus een hbo-studie leek mij wel verstandig. Echter kwam de lockdown precies in het jaar wanneer ik mijn studie was begonnen en was verhuisd naar een studentenhuis, dus video en fotografie lag op zijn gat.

Ik ben mij toen voornamelijk gaan focussen op school, feesten, feesten en feesten, in de lockdowns inderdaad. Vraag mij niet hoe, maar we hadden de mogelijkheden. Dit betekent dat het netwerk die ik had opgebouwd vervaagde en ik geen mogelijkheid had om nieuwe mensen te leren kennen. En in die 4 jaar tijd van mijn studie had ik ook nog eens 1,5 jaar  aan fulltime stagewerk naast mijn parttime baan. Je begrijpt het al; weinig tijd of energie voor die paar opdrachten ernaast. Dan komt er nog eens bij dat TikTok en ook wel andere sociale kanalen enorm zijn gegroeid en vrijwel iedereen nu weet hoe je content moet maken. Dus het moment dat ik mijn hbo-papier in handen had en ik dus helemaal klaar was met school, was er al een compleet nieuwe generatie die mij aan het inhalen was. Ja, de creatieve markt zit vol!

Ik wil geld voor wat ik doe!

Beeld je in, je hebt een hobby en je begint goed genoeg te raken om er geld mee te verdienen. Dat is het punt dat jij jezelf niet meer ertoe kan zetten om iets gratis te doen, want ergens is dat ego-stemmetje die zegt dat het zonde is om hier geen geld voor te vragen. Je hebt al weinig tijd dus waarom zou jij jouw tijd, energie en kennis en kunnen inzetten zonder er iets voor terug te vragen. Dat punt was je voorbij, toch? Als ik even voor mijzelf kan spreken heeft dat hem bij mij echt genekt. Ik had een standaard prijs, daar week ik niet vanaf, want ik had voor mijzelf besloten dat ik alleen nog maar opdrachten zou doen als het goed zou verdienen en anders jammer dan. Die jammer dan heb ik geweten, want hierdoor is er een lange tijd geweest dat de camera lag te verstoffen in de kast en aan de andere kant was ik 40 uur per week beeldmakers aan het adviseren welke camera ze moeten kopen en enthousiasmeren om foto's en video's te maken. Wat mij alleen maar meer irriteerde, want waarom kunnen zijn wel aan opdrachten komen en zit ik hier maar een beetje achter een scherm?

Omdenken: Mijn hobby weer oppakken

Veel mensen denken dat als ze maar hard genoeg werken, kunnen ze van hun hobby hun professie maken en geld verdienen met dat wat ze het liefste doen. Punt van mijn verhaal is, is dat dit ook werk is en je het uiteindelijk ook al werk gaat zien en als het niet genoeg geld opleverd dan ga je dat werk niet doen. Datzelfde geld voor een baan met een veel te laag salaris voor wat je doet. Dus hoe vind je die motivatie weer terug voor datgene waar je zoveel plezier uithaalt? En toen klikte het; wat als je niet de situatie veranderd, maar (hoe zweverig het ook klinkt) je mindset?

In plaats van hard werken aan een hobby om tekunnen stoppen met je huidige baan, doe je gewoon je huidige baan, die zorgt voor het geld, waardoor je weer met een hobby perspectief naar je freelance werk kan kijken. Als ik thuiskom na een kantoordag, dan voelt het niet meer alsof ik nog content móet maken, waardoor ik het vaak uitstel. Ik zit op kantoor, doe mijn ding en kan net zoals vroeger niet wachten tot ik thuis ben om weer uit mijzelf bezig te gaan met het maken van content. Of in het weekend spontaan de camera erbij te pakken en gratis voor mensen foto's te maken, puur omdat ik daar plezier uit haal. Omdat ik het leuk vind om nieuwe foto's te kunnen plaatsen op sociale media, waar net zoals in het begin weer nieuwe opdrachten uitkomen. 

En wie weet, loopt het zo lekker dat je ooit wel weer terugkomt op dat niveau van vroeg. Wat ik hiermee wil zeggen, zit jij nou ook in zo'n sleur waarbij jouw leven alleen maar bestaat uit werk en je het idee hebt dat je hebt gefaald omdat je niet meer bezig bent met datgene waar je vroeger zo goed in was? Dan wordt het tijd om deze knop om te zetten en te beseffen dat een stapje terug, juist weer kan zorgen voor grote stappen in de juiste richting.