Een krant van één kant, wederhoor niet meer te pas.

by - 21:56:00

Net nu ik weer had besloten om weer te beginnen met schrijven op mijn blog in verband met het feit dat ik volgend jaar start met een media communicatie opleiding, komt er iets langs waar ik niet mijn mond over kan houden. Niet alleen omdat het persoonlijk mij enorm kwaad maakt, maar omdat ik mij realiseerde dat zelfs de kranten niet meer weten hoe het moet.

Over het algemeen dacht ik altijd dat media, zoals kranten, tv, radio, van beide kanten een verhaal moesten horen voordat ze iets publiceerden. Een verhaal met meerdere kanten. Totdat ik vandaag, voor de tweede keer iets in een krant kwam te lezen waarbij mijn mond van ongeloof open viel. Een stukje slecht verwoord, amateuristisch, kinderachtig verhaaltje in een hoekje van de krant.

Ik had respect voor die krant. Ik heb ooit een hele rondleiding gehad daar waar het wordt geschreven, ik ben met mensen in gesprek geweest die dicht verbonden zijn met de krant, maar het stukje wat ik nu las, maakt dat ik het respect voor deze krant niet meer kan opbrengen. Want daar waar ik dacht dat het een professioneel regiokrant was, met hoor en wederhoor en echt goed kijken naar de content die zij in hun krant zetten, blijkt dat het op dit moment net zo goed mogelijk is om je éénzijdige verhaal, vol met meningen zomaar in een krant kan zetten. Lieve mensen, ik dacht dat we dat alleen op Facebook zouden doen, nu Twitter al bijna niet meer onder ons is..

Ga ik nog vertellen waar ik het nou over heb? Zeker, je leest immer een blogartikel, een plek waar ik dus inderdaad zonder hoor en wederhoor mijn gedachten en meningen even lekker los kan laten, of het nu wordt gewaardeerd of niet. Het jammere van dit verhaal, ik was er niet persoonlijk bij.. mijn research zat hem in de ervaringen die ik heb met dit team, die mensen en alles wat ik heb gehoord van mijn teamgenoten.

Dus waar gaat het over?
Al een aantal seizoenen spelen wij tegen een korfbalteam uit Giethoorn. Ik kan mij dan ook geen vredige wedstrijd met hen bedenken. Altijd gezeik, oneerlijk gedrag, wellicht vanuit beide teams soms en scheidsrechters waar iedereen zo zijn of haar mening over heeft en er eindigd over het algemeen wel altijd iemand met pijn, zowel fysiek of mentaal. Je kan het dus wel stellen dat niemand zin heeft om ook nog maar een keer tegen dat team te spelen. Maargoed, de bond bepaald dus wij gaan heen.

Van wat ik heb begrepen ging het er weer lekker geweldadig aan toe. Bij een aantal dingen volgens ons team oneerlijk gefluit, maar feiten liggen er, als iemand op iemand anders zomaar springt en er vervolgens wordt gezegd dat het geen overtreding is, mag je je toch wel afvragen wat hier dan fout gaat. Oh ja, want korfbal is toch zo'n sport voor mietjes??

Nogmaals ik was er niet bij, wat dus betekend dat het voor niemand toegevoegde waarde heeft om mij verder uit te laten over wat er daadwerkelijk is gebeurd. Maar dan moeten lezen dat dat team nog het lef heeft om in onze eigen krant een stukje te plaatsen dat wij een stelletje slechte verliezers zijn, aan het zeuren waren en feitelijk een stuk smaad in de krant zet, sorry maar dan ga je als vereniging toch wel heel ver en als krant zijnde mag je je schamen.

En ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat je niet je mening mag uiten. Waar anders hebben we recesenten voor, criticus, review mogelijkheden op webshops? Maar het laten blijken dat dit daadwerkelijk zo is gegaan, niet vermelden dat het hier gaat over een stukje wat vanuit het andere team is geschreven en niet de hele waarheid en je eigen fouten benoemen is ronduit een schaamte binnen een journalistiek vak.

Met dit "artikel" wat ik nu schrijf wil ik alleen laten zien, dat het tegenwoordig niet alleen maar zo zwart-wit is, naast de kleurfoto's die we al jaren afdrukken, oké ja, slechte grap, maar ik baal enorm om zoiets te moeten lezen. Het feit dat volwassen gedrag, in dit geval, de gezamelijke keuze om weg te gaan, omdat men uit mijn team niet het risico op blessures wilde lopen, wat ook al genoeg zegt over het andere team, dat op deze manier is verwoord, kan ik niet begrijpen.

Het zou gewoon wel weer eens fijn zijn de kracht open te slaan en een artikel zonder de haat en nijd van een schrijver hoeven te lezen, zonder mij af te moeten vragen of het wel realistisch is wat hij of zij zegt. Zonder plaatsvervangende schaamte en het liefst van allemaal, zonder schaamte voor iets waar wij niet de enige schuldige aan zijn.

You May Also Like

0 Comments

Bedankt voor de reactie♥